|
Bir gün, bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyormuş.
Nasreddin Hoca pencerinin önüne oturmuş, sokağı seyrediyormuş.Bir ara,dostlarından birinin ıslanmamak için koşa koşa gittiğini görmüş.
Hemen pencereyi açarak seslenmiş adama:
-Aman, ne kadar ayıp!...Senin gibi akıllı ve olgun bir adam, hiç Allah'ın rahmetinden kaçar mı?
Nasreddin Hoca'nın bu sözlerine hak vermiş adam.Koşmayı bırakıp ağır ağır yürümeye başlamış.
Ama daha gideceği yere varana kadar da sırıl sıklam olmuş.Nasreddin Hoca'nın kendisine oyun ettiğini anlamış.
Garip bir rastlantı.Bir başka gün de, Nasreddin hoca yağmura tutulmuş
Koşar adım evine gidiyormuş.
Tam birkaç gün oyun etdiği komşusunun evinin önünden geçerken, ona yakalanmış.
Adam. hemen pencereyi açıp, Nasreddin Hoca'ya seslenmiş :
-Hoca'm Hoca'm!Allah'ın rahmetinden neden kaçıyorsun?Utammıyor musun bu yaptığından?
Nasreddin Hoca, hiç istifini bozmadan koşmasını sürdürmüş.Kendisine sitem eden komşusuna da şu cevabı vermiş:
-Ne kadar anlayışsız biriymişsin be komşu.
BEN ALLAH'IN RAHMETİNDEN KAÇMIYORUM Kİ, SADECE YERİ ISLATAN RAHMETİ ÇİĞNEMEMEK İÇİN KOŞUYORUM.
|
